علم قصه‌گویی (چرا آدمی با داستان آدم است و هنر جان بخشیدن به کلمات)

آدمی‌زاد از گهواره تا گور، بنده قصه است. پیش از آنکه زبان باشد، قصه بود. پیش از آنکه تمدنی برپا شود، قهرمانی در ذهن ما زاده شد. انسان، حیوان قصه‌گوست؛ موجودی که جهان پرآشوب را در چارچوب یک روایت رام می‌کند تا به آن معنا دهد.. ویل استور در این اثر شگفت‌انگیز کالبد این نیاز باستانی را می‌شکافد. او دست ما را می‌گیرد و به اتاق عمل جراحی مغز می‌برد تا نشان دهد وقتی قصه‌ای می‌شنویم، کدام نورون‌ها شلیک می‌شوند، کدام هورمون‌ها آزاد می‌گردند و کدام بخش از وجود بدوی ما بیدار می‌شود. علم قصه‌گویی تلاقی شکوهمند علم و هنر است؛ جایی که جدیدترین یافته‌های عصب‌شناسی، حکمت کهن قصه‌گویان را تأیید می‌کند.